Kim jestem?

Jestem pisarką, scenarzystką, dziennikarką, zajmuję się reżyserią i oczywiście uwielbiam to, co robię. Urodziłam się pewnego listopadowego popołudnia w magicznym mieście nad Newą (Sankt - Petersburg). Moje miasto rodzinne i jego historia odegrały wielką rolę w kształtowaniu mojej twórczości. Piszę książki, scenariusze filmowe i teatralne, robię filmy, pracuję nad spektaklami. W 2009 roku zostałam nagrodzona przez Małgorzatę Domagalik, Joannę Brodzik i Janusza L. Wiśniewskiego w ogólnopolskim konkursie literackim magazynu PANI za najlepsze opowiadanie o miłości. W 2010 roku za powieść "Zapach malin" zostałam nominowana do nagrody literackiej im. Reymonta. Ukończyłam warsztaty kreatywnego pisania w Instytucie Badań Literackich PAN, szkołę scenariuszową Bahama Films oraz kurs Adaptacja w Warszawskiej Szkole Filmowej. Prowadzę własne Wydawnictwo i Fundację Kultury Papierowy Motyl. Organizuję autorskie warsztaty pisarskie dla dzieci i dorosłych. Mam w głowie całą masę pomysłów, nad którymi nieustannie pracuję. Pisząc książki, scenariusze chciałabym wam dać historie, w których być może znajdziecie pocieszenie, a może wzruszenie. Być może będzie to dla was miło spędzony czas, a może odpowiedź na ważne dla was pytania. Chcecie się dowiedzieć o czym piszę, zapraszam poniżej. Moje książki można znaleźć w księgarniach, a także bezpośrednio u mnie :)

Twórczość

Wszystko to, co cię może zainteresować

Co nowego?

Ostatni wpis

Masz ochotę na małą zabawę znaczeniami? Zacznijmy: Schronisko, schronienie czy może schron? Bezpieczeństwo a może przeczekanie niebezpieczeństwa? Więzi, uwięzienie czy uwiązanie? … Czym powinny być oczekiwania matki względem syna? Jakie warunki trzeba spełnić, aby być dobrym synem? Kiedy kończy się ludzka empatia? Czy odrzucenie przestaje boleć? Czy patologia jest dziedziczna? Na te i inne pytania nie uzyskacie odpowiedzi. Właśnie dlatego warto przeczytać. Niebanalna recenzja Schroniska jest tu!
Przyszła na świat w mieście marzeń i melancholii. I chyba właśnie temu miejscu zawdzięcza te dwie cechy, którymi przesiąkła na wskroś w latach dzieciństwa. Leningrad, obecnie Sankt-Petersburg, powitał ją listopadową kapryśną aurą, nauczył wiary w marzenia, wyznaczył kierunek twórczych poszukiwań. Utrata miasta tylko wzmocniła jego obecność w jej sercu. Artykuł o mojej drodze znajdziecie tu!
Osoba, której sylwetkę dzisiaj chcę przybliżyć jest niesamowicie wszechstronna, ambitna i utalentowana. Marika Krajniewska – pisarka, dziennikarka, reżyserka i założycielka Fundacji Papierowy Motyl. Czym jeszcze zaskoczy swoich fanów? Serdecznie zapraszam do lektury bardzo inspirującej rozmowy! Cały wywiad znajdziecie tu!
Może to zbyt duże porównania, ale atmosfera w filmie Mariki Krajniewskiej 'Głód' przywodzi mi na myśl duszne klimaty z filmów Romana Polańskiego takich jak 'Wstręt'. Krajniewska w swoim świeżutko ukończonym, debiutanckim krótkim metrażu we frapujący sposób opowiada o tragicznym Wielkim Głodzie na Ukrainie lat 30-tych, widzianym przez pryzmat jednej, osobistej tragedii. Recenzja filmu Głód na blogu międzynarodowego festiwalu filmowego Tofifest. Całą recenzję znajdziesz tu!
W audycji Agaty Koczowskiej o pisaniu, wydawaniu i reżyserowaniu. Co jest łatwe i przyjemne, a co sprawia trudności i jak to w ogóle jest - posłuchasz tu!
Urodziła się w Petersburgu, ukończyła filologię rosyjską na uniwersytecie w Toruniu, scenopisarstwo w Warszawskiej Szkole Filmowej. Jest kobietą „wielofunkcyjną”: pisze opowiadania i powieści, prowadzi własne wydawnictwo i fundację, dziennikarka, tłumaczka, niedawno nakręciła krótkometrażowy film, który zaprezentuje na międzynarodowym festiwalu filmowym Tofifest. Na wirtualnej kanapie naszego magazynu gościmy reżyserkę i autorkę scenariusza opowieści filmowej „Głód”- Marikę Krajniewską. Cały wywiad przeczytasz tu!
Było zimno, śnieg padał, zasypując chodniki. Wiatr dmuchał prosto w twarz małej dziewczynki, która bosa i głodna szła ulicą. Słońce powoli chyliło się ku horyzontowi, stawało się coraz ciemniej. Ukraina, lata 1932-1933. Głód. - tak opisuje swój krótkometrażowy film pt. „Głód” reżyserka Marika Krajniewska. Cytat ze znanej wszystkim bajki o dziewczynce z zapałkami nie jest przypadkowy. Bowiem właśnie na tej bajce oparta jest opowieść o wielkiej tragedii, jaka miała miejsce na Ukrainie w latach trzydziestych ubiegłego stulecia. Cały wywiad na Cinema.pl znajdziesz tu!
Piątkowy wieczór, kameralna atmosfera i krótki seans lokalnych filmów, które na pierwszy rzut oka zdają się być względem siebie zupełnie inne. Mieszanka wymagająca – traktująca o ludzkich pragnieniach i napotykanych trudnościach oraz klęskach z powodu braku wolności w wymiarze wewnętrznym i politycznym. Ewelina Szostkowa, odgrywająca główną rolę w filmie pt. Głód, mówi jednak jasno: 'temat podejmowany w filmie jest nieustannie aktualny'. Zdaje się, że szczególnie dla Polski, czyli kraju znajdującego się obecnie gdzieś „pomiędzy'. Cały artykuł przeczytasz tu!
Po pojawieniu się mojego krótkometrażowego filmu Głód międzynarodowy magazyn Cine Woman wybrał mnie najlepszą reżyserką niezależną roku. Ogromne zaskoczenie i wzruszenie przyszły momentalnie. A potem piękny wywiad. Zapraszam! Chcesz przeczytać, kliknij tu!
Polskie Radio PiK od lat wspiera moje poczynania. Tym razem w rozmowie z Iwoną Muszytowską-Rzeszotek opowiadam o pisaniu opowiadań, inspiracjach, o tekstach, które znalazły się w tomiku 'Okno'. Serdecznie zapraszam, aby posłuchać kliknij tu!

Kontakt

Napisz do mnie

Dane kontaktowe:

Sieci społecznościowe